واکاویِ تحولاتِ هویتی در چهره‌ی شهرِ بافق؛

میراثِ حیا در چنبره‌ی غفلت؛ آیا هویتِ بافق در حال تغییر است؟ زنگ خطر یا تغییرِ ذائقه؟

به گزارش خبرنگاران گروه جامعه خبرگزاری گزارش خبر، ناهید مظفری فعال فرهنگی اجتماعی بافق در یادداشتی تحولات هویتی را در بافق زنگ خطر بزرگی برای فرهنگ این شهر دانست و نوشته : بافق را با نخلستان‌های استوار، مردمانِ نجیب و پیوند عمیق با باورهای اصیل دینی می‌شناسیم. شهری که در آن حیا و عفاف همواره بیش از آنکه یک بخشنامه باشد، بخشی از تار و پودِ زیستِ روزمره بوده است. اما این روزها، وقتی درکوچه و خیابان‌ها و پارک آبشار و آهن شهر قدم می‌زنیم، نشانه‌هایی از تغییر در سیمای ظاهری شهر، نگاه‌ها را به خود جلب می‌کند. تغییراتی که شاید در نگاه اول ساده به نظر برسند، اما از دید جامعه‌شناسی، زنگ خطری برای تغییر ذائقه فرهنگی در یک شهر سنتی است.

تقابلِ سنت و مدرنیته در یک شهرِ صنعتی

وی در ادامه نوشته : بافق در سال‌های اخیر، تحت تأثیر شتابِ صنعتی شدن و مهاجرپذیری تغییرات ساختاری گسترده‌ای را تجربه کرده است. اما آنچه امروز به عنوان دغدغه در حوزه حجاب دیده می‌شود، تنها یک مسئله فردی نیست؛ بلکه پیامدِ ناگزیرِ جهانی شدنِ سبک زندگی و نفوذِ ابزارهای ارتباطی در لایه‌های زیرینِ خانواده‌های بافقی است.

وقتی بی‌تفاوتی در سطوح مختلف اجتماعی ریشه می‌دواند، مرزهای هنجاری به‌تدریج جابه‌جا می‌شوند. آنچه امروز به عنوان عادی‌سازی در پوشش می‌بینیم، محصولِ فروکش کردنِ حساسیت‌های سالمِ اجتماعی است؛ یعنی همان جایی که تذکرِ خیرخواهانه جای خود را به سکوتِ مصلحتی داده است.

چرا بافق در حال تغییر است؟

تحلیل این موضوع بدون در نظر گرفتن چند عامل، ناتمام است:

فشارِ رسانه‌ای: هجمه بی‌امانِ سبک‌های زندگیِ جایگزین در شبکه‌های اجتماعی، ذائقه نسل جوان را به سمتی برده که الگوهای سنتی را نامانوس می‌پندارند.

نهادعای مسئول در بافق، گاهی بیش از آنکه به گفت‌وگو با نسل جدید بپردازند، به روش‌های سلبی یا کلیشه‌ای روی آورده‌اند که در درازمدت نتیجه عکس داده است.

تغییر ترکیب جمعیتی: حضور نیروهای متخصص و کارگری از نقاط مختلف کشور در صنایع بافق، تنوع فرهنگی ایجاد کرده که اگر برای آن پیوست فرهنگی تعریف نشود، به جای هم‌افزایی، باعث گسستِ هویتی می‌شود.

خطرِ شکاف نسلی، نه صرفاً کشف حجاب

مسئله حجاب در بافق، در واقع نمادی از یک شکافِ بزرگتر است: شکافِ نسلی. اگر ما تنها به ظاهرِ پوشش توجه کنیم و از چراییِ تغییرِ باورها غافل شویم، بزرگترین خطای استراتژیک را مرتکب شده‌ایم. وقتی جوانِ بافقی احساس می‌کند که هویتِ اصیلِ شهرش با واقعیت‌های دنیای امروزِ او همخوانی ندارد، طبیعتاً به دنبال هویتی جدید می‌رود.

راهکار؛ از تریبون‌های یک‌سویه تا گفت‌ و شنودهای صمیمانه

برای نجاتِ این هویت، به جای برخوردهای فیزیکی یا تقابل‌های رسانه‌ای، مسئولان فرهنگی باید از اتاق‌های در بسته خارج شده و در مدارس، دانشگاه‌ها و حتی پارک‌ها، با جوانان وارد گفت‌گوی بدونِ پیش‌فرض شوند.

باید ارزش‌های حجاب را با زبانِ هنر، تاریخِ بافق و پیشینه غنیِ این دیار گره زد. جوان بافقی باید بداند که عفاف، بخشی از قدرتِ هویتیِ اوست، نه مانعی برای پیشرفت.

بافق در حال گذار است. اگر این گذار بدونِ نقشه راهِ فرهنگی طی شود، هزینه‌های سنگینی بر پیکره‌ مذهبی و اجتماعی شهر وارد خواهد شد. زنگ خطرِ حجاب، در واقع زنگ خطرِ فراموشیِ ریشه‌ها است. بیایید قبل از اینکه عادی‌سازی، به استحاله فرهنگی تبدیل شود، با درایت، همدلی و نگاهی به‌روز، برای حفظِ شرافت و اصالتِ این شهر چاره‌ای بیندیشیم